Vehhabi selefilerin müminleri şirkle suçlamak için bahane olarak kullandıkları “tevessül” meselesinde en önemli delillerden bir tanesi Hazreti Ömer’in, Peygamberimizin amcası Hazreti Abbas ile (Radıyallahu anhuma) tevessülde bulunmasıdır.
Yeri gelince Hazreti Ömer’in bir ağacı kestirdiğini delil olarak getiren vehhabi selefi kafalar nedense bunu hiç görmezler.
İşte adalet güneşinin tevessülü…
Buhari’nin Enes bin Malk’den şöyle rivayet ediyor: Hazreti Ömer (Radıyallahu anh) kuraklık senesinde yağmur duasına çıktıklarında Hazreti Abbas hakkı için Allah’dan yağmur yağdırmasını istedi. Ve: “Ey Allah’ım, Nebimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in hürmetine bize yağmur yağdırmanı istiyorduk, yağdırıyordun. Şimdi Nebimizin amcasıyla sana yalvarıyoruz. Bize yağmur yağdır” dedi. Allah’da yağmur yağdırdı. (Buhari, Fezailü’s-Sahabe:11, No:3507,3/1360)
Hazreti Ömer’in bu fiili bir delildir. Çünkü Resulüllah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Hazreti Ömer (Radıyallahu anh) hakkında: “Allah, hakkı Ömer’in kalbi ile dilinde kılmıştır.” Buyurumuştur. (Tirmizi, Menakıb: 18, No:3682, 5/617, Ahmed ibni Hanbel, Müsned, n: 5145; Ebu Davud, Harâc: 18, No:2961, 2/154)
Yine bazı ayetlerin Hazreti Ömer’in istediği istikamette nazil olması da önemli bir noktadır.
Hazreti Ömer ve(Radıyallahu anh) arkasında amin diyen sahabeler de “Biz size şah damarından daha yakınız” “Ben yakınım, Dua ettikleri zaman icabet ederim” gibi ayetleri bilmiyorlar mıydı? Elbette biliyorlardı ve dini Kur’an ve Sünnet kaynağındna yaşayarak almışlardı, Resulüllah’ın dizi dibinde yetişmişlerdi.
Dolayısıyla bu konuda bilgisizce cahilane bir tavır alarak tevessüle karşı çıkanları anlamak mümkün değildir.
Elbette isteyen “Ya Rabbi ver” de diyebilir. Ancak “Ya Rabbi falan salih kulun hakkı için ver” diyene de kimse karışamaz, onu itham edemez suçlayamaz.