Kibirlenmek olmaması gereken hasletlerdendir. Kalbinde zerre kadar kibir olan cennete giremez hadis-i şerifi vardır. Kibrin de bazı alametleri vardır. Acaba bizlerde de mevcut mu diye kendimizi bir yoklayalım. İşte onlardan bazıları
Önünden ayağa kalkılmasını veya ayakta durulmasını istemek. Onun için Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kendisi için ayağa kalkılmasını istemezdi.
Başkasını ziyaret etmemek, kendi ziyaretine gelinmesini istemek.
Yanında fakirlerin oturmasını istememek. Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) eline fakire verir ve fakir elini çekmeden o çekmezdi.
Kendi evinde iş yapmamak. Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) evlerinde meydana gelen her işi kendileri yaparlardı.
Evinin ihtiyaçlarını bizzat evine götürmemek. Peygamber Efendimiz (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) eşyasını evine kendisi götürür ve elinden almak isteyenlere; “Eşyayı sahibinin götürmesi daha iyidir” buyururdu. Hz. Ebu Hüreyre (Radıyallahu Anh) şehrin emiri iken odunu sırtına yükleyip götürür ve yolda “Emirinize yol verin” derdi.
Süslü elbise giymeden dışarı çıkmamak. Yalnız her zaman için güzel elbise kibrin belirtisi değildir. Zira bazı kimseler her şeyin iyisine ilgi gösterirler. Yalnız iken de iyi elbise giyen, iyi elbiseyi kibir için giymiyor demektir.
Bazı kimseler de eski elbiselerle kibirlenirler. Zira bu şekilde kendilerini zahid gösterirler.
Resulullah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “Bir kimse ayakkabısını kendi diker, yamalı ayakkabı giymekten utanmaz, bineğine kendisi biner, koyununu kendisi sagar, zavallı kimselerle oturup kalkmaktan utanmazsa Allahu Teala ondan kibri alır.”