Hazreti Âişe radıyallahu anhâ anlatıyor:
Allah’ın Resulü bacakları açık bir vaziyette benim odamda oturmakta iken, Hazreti Ebû Bekir içeriye girmek için izin istedi. Peygamber aleyhisselâm halini değiştirmeden girmesine izin verdi. Kendisi ile konuştu. Sonra Hazreti Ömer izin istedi. Ona da, aynı hal üzerine, girmesi için izin verdi ve konuştu.
Sonra Hazreti Osman girmek için izin istedi. Bu defa Peygamber aleyhisselâm kalkıp oturdu. Elbisesini düzeltti. Bundan sonra Hazreti Osman’ın girmesi için izin verildi ve kendisi ile konuştu.
Sonra Hazreti Âişe, Allah’ın Resulüne dedi ki:
— Ya Resûlallah, Ebû Bekir geldi, fâzla bir davranışta bulunmadın. Hazreti Ömer girdi, Ona da aynı şekilde davrandın. Fakat Hazreti Osman girince, kalkıp oturdun ve elbiseni düzeltip vaziyetini düzelttin, dedi.
Bunun üzerine Peygamber aleyhisselâm şöyle buyurdular:
— Ey Âişe, Meleklerin bile kendisinden haya ettiği bir kimseden haya etmiyeyim mi?
(Hadis-i şerif Müslim’de geçmektedir)
BİZ DE ÖYLE OLALIM
Hazreti Osman (Radıyallahu anh) hayasından gökyüzüne bakamayan, banyoda bir kere bile üstsüz yıkanmamış (peştamal ile yıkanmış) , bir kere bile avret yerine bakmamış bir sahabi. Biz belki bir Hazreti Osman (Radıyallahu anh) olamayız ama en azından olmaya çalışabiliriz, gayret edebiliriz.
Gayreti bıraktık çünkü bulunduğumuz gaflet hali nefsimizin çok hoşuna gidiyor. Kendimize çeki düzen verelim demiyoruz. Herkes kötü ama biz iyiyiz kendimizce.
Müslüman eksikliklerini görmeli ve tamamlamaya çalışmalıdır. Kötü huylardan fazlalıklar varsa atmaya gayret etmelidir.
O zaman Rabbimiz de bizlerdeki gayrete fazlasıyla karşılık verecek ve bizi razı olduğu kullar arasına katacaktır…
www.ihvanlar.net