5 Mart 1878’de Manisa’nın Saruhanlı kazasında doğan Abdurrahman Sami Niyazi Efendi bir Ramazan gecesi rüyasında Resulullah Efendimizi gördü. Resulullah Efendimiz yanında bulunan zatı göstererek;
”Ya Sami! Bu senin mürşidim, hocandır. Sen vapura bin ve denize açıl. Vapur hangi iskelede durursa orada in. Hocanı orada bulacaksın.” buyurdu.
Uykusundan uyandıktan sonra sabah namazını eda etti. Bulunduğu yerden iskeleye gidip bir bilet aldı. Gemi hareket edip, Çanakkale’ye yaklaştığı sırada kapta:”Gemide bir arıza var, tamiri birkaç gün bile sürer, arzu eden inebilir.” deyince, Sami Efendi gemiden indi.
İskelede nur yüzlü bir zat:”Sami Efendi hoş geldin” diyerek onu karşıladı. Sami Efendi şaşırarak:“Bu zat benim ismimi nereden biliyor” diye aklından geçirdi. O zat:“Geçen gece rüyanda Peygamber Efendimiz sana ne emir buyurdular?” dedi. Sami Efendi hemen o zatın elini öperek ona bağlandı. Bu zat Ahmed Şüca’eddin Uşşaki idi.
Aynı zamanda camilerde vaaz veren Sami Efendi, kısa zamanda yetişerek, hocasından Uşşaki tarikatında icazetname aldı ve hocası tarafından insanları yetiştirmek üzere İstanbul’a gönderildi.
Abdurrahman Sami Efendi 1935 senesinde 57 yaşında iken İstanbul’da vefat ettiler.