Hazreti Abdullah (Radıyallahu anh) şöyle anlatıyor: Şeytan, Hazreti Peygamber’in sahabîlerinden birisiyle karşılaşmış, güreşmiş ve Müslüman onu yere vurarak onun başparmağını ısırmıştır. Bunun üzerine şeytan o sahabiye
“Yakamı bırak, sana bir ayet öğreteyim. Bizden herhangi bir kimse o ayeti duyduğu zaman mutlaka kaçar” dedi.
Bunun üzerine sahabi onu bıraktı. Fakat ayeti öğretmek istemedi. Tekrar sahabi onunla tutuştu ve onu yere vurdu. Onun baş parmağını ısırdı ve
“Bana o ayeti haber ver!” dedi. O, yine de ayeti öğretmekten çekindi. Sahabi onu üçüncü defa yere vurunca
“O ayet Bakara suresindeki Ayete’l-Kürsî’dir” dedi. Abdullah b. Ömer’e,
“O zat kimdir” diye sordular.
“Ömer’den başka kim olabilir” dedi. (Taberani (Ebu Vail’den)