باب حَلاَوَةِ الإِيمَانِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى اللّه عليه وسلم قَالَ
( ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللّه وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ للّه، وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ )
Bize Eyyûb es-Sahtıyânî (131) Ebû Kılâbe (104)’den, o da Enes (radıyallahü anh)’den tahdîs etti. Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Kimde üç şey bulunursa îmânın tadını tatmış olur: Allah ile Rasûl’ü kendisine başkalarından daha sevgili olmak; bir kimseyi sevmek, fakat yalnız Allah için sevmek; (Allah onu küfürden kurtardıktan sonra) yine küfre dönmekten, ateşe atılacakmışçasına hoşlanmamak”
BUHARİ
Allahu Teala cümlemize bu tadı tattırsın. Maalesef sevgilerimiz hep dünya istikametinde şekilleniyor. Kalbimizi bir yoklayalım, Allahu Teala ve sevgili Peygamberimize karşı muhabbetimiz nasıl?
Ya da şöyle sorgulayalım: Bir şeyi her şeyden çok seversek nasıl olur? Halimizin tavrımızın nasıl olması gerekir? Zihnimizin kalbimizin neyle meşgul olması gerekir?
Düşünürsek hakikati buluruz inşaAllah..
www.ihvanlar.net