Allahu Teala’nın yeryüzünde mükerrem kıldığı topraklarda Beytullah’ın olması, Peygamber Efendimizin kabri şerifinin bulunması, İslamiyetin oradan yayılması, çekilen sıkıntılar ve meşakkatler biz Müslümanları hep o beldelere hasret bırakmıştır. Elimize geçen ilk fırsatta “umre turlarına” katılarak düşeriz yollara.
Amacımız Kabe’de namaz kılmaya ve tavafa verilen kat kat sevaptan istifade etmek, Mescid-i Nebevi’de kırk vakti tamamlamak, manevi havadan doya doya teneffüs etmek, bu arada tefekkür etmek ve mekanın kudsiyetini hissetmek…
Düşünün bir kere; sizin bastığınız o topraklara Kainatın efendisi Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ve ne sahabeler ayak basmış! Döndüğün köşede belki de bir gurup sahabe oturmuş sahabeler oturup ilim müzakeresi ediyorlar, yeni gelen ayetleri değerlendiriyorlardı. Öbür köşede iki sahabeden birisi Peygamberimizden duyduğu bir hadisi diğer kardeşine naklediyordu. Yürüdüğün yolda Hazreti Hamza (Radıyallahu anh) atıyla gitmiş, Halife Hazreti Ömer (Radıyallahu anh) sırtında un taşımıştı belki de…
Yani insan orada öyle bir tefekkür etmeli ki, asr-ı saadeti yaşamalı adeta…
Ancak bu gün materyalist dünyanın girdabına kapılmış Müslümanlar o mübarek mekanlarda bile maalesef çok gafiller. Zikir yok, tefekkür yok, elime alayım da Kabe’nin karşısında bir Kuran okuyayım yok, nafile namaz yok.. Burada ne olmuş şöyle bir düşüneyim yok…
Zaten umreyi organize eden firmalar da işi tamamen maddiyata dökmüş durumda. İnsanları turist gibi götürüp gezdirip getiriyorlar. Bu şirketlerin propagandalırının adında bile gariplik vardır “umre organizasyonu, umre turu” derler. “umre ibadeti” diyen yoktur. Yani bunun bir ibadet amacıyla yapıldığı işlenmez ruhlara…
Yine azıcık ilmi, manevi duyguları olup mutasavvıf olanlar dikkat ediyorlar da çoğu Müslümanın özellikle ikinci defa gelenlerin bu konudaki gafletleri göze çarpıyor…
İşte o mekanlardan bir kare… her şeyi özetler mahiyette…
Rabbimiz önce bizi, nefisimizi ve ailemizi sonra bütün Müslümanları hayırla ıslah eylesin…