Yerleri İmâm-ı Rabbânî Kuddise Sırruhû Hazretleri tarafından tesbît edilmiş olup isimleri sorulduğunda kendisi buna müsâade olmadığını söylemiştir.
İmâm-ı Rabbânî Hazretleri’nin kabr-i şerîflerini keşfettiği dokuz peygamber hakkında “Mektûbât”taki beyânı;
“Ey yavrum! Bu fakîr çok geniş ve çok derin düşünüyorum da, Peygamberimiz (Sallellâhu Aleyhi ve Sellem)in (bi’set) haberi ulaşmayan, yeryüzünde hiçbir yer kalmadığını anlıyorum. Bütün dünyânın, onun dâvet nûru ile güneş gibi aydınlandığı görülüyor. Hattâ seddin arkasında bulunan Ye’cûc ve Me’cûc’a bile ulaşmış bulunuyor. Eski zamânlarda da bütün dünyâda peygamber gönderilmedik bir yer kalmamış gibidir. Hattâ bundan en mahrûm zannedilen Hindistan’da bile Hindlilerden bir peygamber gönderilmiş, Allâh-u Te’âlâ’nın emirleri onlara bildirilmiştir.
Öyle anlaşılıyor ki Hindistan’ın bazı kısımlarında peygamberlerin nûrları, küfür karanlıkları içinde yıldızlar gibi parlamıştır. Eğer merâk ediyorsan bu şehirleri söyleyebilirim. Bazı peygamberlere bir kişi bile inanmamış, kimse kabûl etmemiştir. Yalnız bir kişinin inandığı peygamberler de olmuşdur. Bazılarına da iki veya üç kişi îmân etmiştir. Hindistan’da bir peygambere üç kişiden çok inanan olduğu görülemiyor. Yani dört tane ümmeti bulunan peygamber bile olmamıştır.
Nihâyet şunu da söyleyelim ki; ‘Hindistan’ın peygamber gelmeyen ve doğru yol gösterilmeyen yerleri de var’ diye kabûl edecek olursak, buralardaki insanları dağda, çölde yetişen müşrikler gibi kabûl etmemiz, dolayısıyla inâd ettikleri ve herkesi kendilerine taptırdıkları hâlde bile, cehenneme girmeyeceklerini ve ebedî azap görmeyeceklerini düşünmemiz gerekir. Oysa böylelerinin cehenneme girmemesi, akl-ı selîme uygun olmadığı gibi yanılmıyan keşifler de buna müsâade etmiyor. Zâten bunlardan inâd edenlerin bir kısmının cehenneme girdiklerine şâhit olmaktayım (görmekteyim). Her şeyin doğrusunu ancak Allâh-u Te âlâ bilir.” (İmâm-ı Rabbâni, el-Mektûbât, cild:1, mektûb no:259)
