İslam’ı batıya/Hıristiyanlığa kıyaslama Çıkmazı

   İslam’ın on dört asırlık serüvenini pesimist [kötümser] bakış açısıyla okuyan zevatın içine düştüğü temel hata, İslam’ın tarihini, kavramlarını ve kurumlarını, Batılıların kendi tarih, kavram ve kurumlarını okuduğu biçimde okuma hastalığına yakalanmalarıdır. Hani hadiste “onlardan biri keler deliğine girse siz de [bir hikmeti vardır diyerek] gireceksiniz” buyruluyor ya işte tam da bu hastalık.

   Yanlış analojilere / kıyaslamalara bina edilmiş yanlış sonuçlar…

Batının Hristiyanlıkla olan serüvenini, bizim İslam’la olan serüvenimize kıyaslama… Batının reformist anlayışını adapte etme… Temel hata bu!

Ne oluyor bunun sonucunda?

Olan şu: Birileri, Katoliklik gibi bir yapıya hiçbir zaman sahip olmamış bu din ve kültürde bir Protestanlık inşasına gayret ediyor. İslam’ın Martin Luther ve Calvin’i olmaya can atıyorlar. Böyle bir proje tutar mı? Tabi ki tutmaz. Sel akar, köpük üste çıkar ama köpük gider, su kalır.

Yanlış kıyaslara kurban edilen yeni bir anlayıştan söz ediyoruz. Nasıl yanlış kıyaslar?

İslam’daki “Sünnet”, Yahudilerin Mişnası, Yahudi ve Hristiyanların İsrailiyatı değildir!

İslam’daki icma delili, Hristiyanlıktaki konsil değildir!

İslam’daki ulema, Hristiyanlardaki ruhban sınıfı değildir!

İslam’daki mezhep, Hristiyanlardaki kilise değildir!

Kur’an, İncil değildir!

Halife veya Şeyhülislam, Papa veya kardinal değildir!

İslam’da hiçbir zaman “din adamları” sınıfı olmadı. Müslüman ulemanın hiçbir zaman oligarşik hakimiyeti ve “tanrı krallığı” olmadı. Müslüman ulema tamamen kendi çabalarıyla ilim yolunda yükselen sivil halk çocuğu idi. Bir çoğu, zamanının devlet otoritesine boyun eğmediği için hapis yattı, işkence gördü, hapiste öldü.

İslam’daki icma, arkasında siyasî zorlama ya da devlet yaptırımı olmaksızın tamamen spontane [kendiliğinden] gelişen bir konsensüs [ittifak]tır. Bunu, Roma devletinin ve Vatikan’ın devlet yaptırımıyla toplayıp akide belirlediği konsillere kıyas etmek bir akıl tutulmasından başka bir şey değildir.

İslam’da Hâricîler gibi bir takım heretik grupların tekfiri bir silah olarak kullanması hiçbir zaman ana akım [sevad-ı azam] Müslümanlar tarafından kabul edilmedi. Ehl-i kıble tekfir edilmedi. Kimi tarikatlarda zaman zaman cenneti garantileme söylemleri söz konusu olmuşsa da bu hep sıradışı / şâzz bir yaklaşım olarak kabul edildi ve İslam’ın hiçbir zaman endülüjans [cennet tapusu] ve aforoz [dinden atma] belgeleri olmadı. Bireysel tekfir tartışmaları kolektif bir baskı ve yaptırım aracına dönmedi.

İslam’da, bilimsel çalışma yaptığı için mahkeme kararıyla idama mahkum edilen bilim adamları olmadı. Ulemanın birçoğu aynı zamanda astronomi, tıp, coğrafya, mekanik, botanik vb. alanlarda da uzmanlık seviyesinde bilgi sahibiydi.

İslam medeniyetinin, dinî metinleri anlama ve yorumlama metodolojisi fıkıh usulü ilmi çerçevesinde yürüyordu. Bu usulde Kur’an’ın dışındaki kaynaklar Kur’an’ın rakibi, onu tahtından edecek, onunla eşdeğer, otonom [bağımsız] deliller değil ancak ona hizmet eden delillerdi.

İmdi,

Yanlış analojilere dayalı sakat bir mantığın temsilcilerinin, halkı sözümona “din adamları” sınıfından kurtarıp “kutsal kitapla buluşturmak” adına havariliğe soyunması, bütün bir tarihi “kötücül” bir bakışla yorumlamasının bizi getireceği nokta neydi? Tabi ki “indirilmiş din”

Temel soru şu? Nereden indirilmiş din?

Bu “indirilmiş din”, Allah tarafından indirilmiş, başta Allah Resûlü (s.a.v.) ve ashab-ı kiram olmak üzere ümmet ölçeğinde tatbikata geçmiş din değil, tamaman subjektif yorumlarla tarihi bağlarından koparılıp “tahtından indirilmiş”, adı konulmamış öykünmelerle “hakimiyetinden indirilmiş”, on dört asırlık hafızaya veda ederek “sindirilmiş” bir dindi.

Ne diyelim?

Allah emrinde galiptir, ama insanların çoğu bunu bilmezler!

(Soner Duman /19.Haziran.2017/Pazartesi)

3 Yorum

  1. Soner Duman Hocamız Sakarya Ilahiyatin gülüdür Allah razı olsun

  2. Risale-i Nur’da İslam ile hıristiyanlığı kıyaslama yanlışlığı hakkında: Bid’at ehli diyor ki, “din taassubu bizi geri bıraktı, Avrupa taassubu bıraktıktan sonra ilerledi.” Cevaben, yanlışsınız aldanmışsınız aldatıyorsunuz. Avrupa dinine mutaassıptır. Hem tarih şahittir ki, ehli İslam ne zaman dinine sarılmışsa ilerlemiş, ne zaman dinini bırakmışsa gerilemiştir. Hıristiyanlık ise bunun aksinedir. İslam ile hıristiyanlığın temel farkları budur.
    İslam diğerlerine kıyas edilemez. Bir müslüman İslamiyetten çıksa hiçbir peygamberi kabul etmez. Cenabı Hakkı dahi ikrar etmez, hiçbir mukaddesatı tanımaz, kemalata medar olacak vicdanını da kaybeder. Onun için İslam’da harbi kafirin hayat hakkı vardır fakat mürtedin yoktur. Çünkü mürtedin vicdanı bitmiştir, sosyal hayatı zehir hükmüne geçer, hıristiyan dinsiz ise sosyal hayatta yararlı bir vaziyette kalabilir. Bazı mukaddesatı, bazı peygamberleri kabul edebilir, Cenabı Hakkı bir cihette tasdik edebilir.
    Batıla sapanlar, dinsizlik yaparak ne menfaati umuyorlar. Eğer yönetmeyi ve emniyeti düşünüyorlarsa Allah’ı bilmeyen on tane dinsiz serseriyi idare etmek ve şerlerini defetmek bin dindar müslümanın idaresinden daha zordur. Eğer ilerlemeyi düşünüyorlarsa öyle dinsizler hükümete zararlıdır ve ilerlemeye manidirler. Dünyada en büyük ahmak o dur ki böyle dinsiz serserilerden ilerleme, huzur ve saadet beklesin.

  3. Şamil Cecendagli

    Hay sizin elinize yüreğinize saglik ne de güzel konuyu yazıya aktarmışsiniz ALLAH azze ve celle razı olsun. ..galile denen bilim insanı dünya tepsi şeklinde düz değil yuvarlaktır dedigi için hristiyan din adamları öncülüğünde halk idam eDerek cezalandirmisti kilise otoritesini sarsıyor diye halbuki dünyanın şekli yörüngesi ayın şekilleri ve zaman kavramı kuranı Kerimde günümüz teknolojisinin yeni buluşlarıni 14 asır evveliyatindan bize bildirmişti yine diyorum yine İslamiyet bulunmaz bir değer taşıyan olgudur her adama nasip olmaz şükür edelim ki bu bereketin ortasına doğduk RABBİmize edilecek sayısız şükürler in bir kısmı da müslüman bir çevrede doğup büyüyüp bu seviyeye gelmemizdir şükürler olsun. ..

Zaman aşımına uğramış

YASAL UYARI: Sitemizde bulunan www.ihvanlar.net imzalı yazılardan alıntı yapılması halinde sitemiz kaynak belirtilmelidir.